Overzicht
- Institutionele beleggers presteren beter in de aankoop dan de verkoop van aandelen
- Op het gebied van verkoop doen ze het slechter dan een volledig gerandomiseerde strategie
- Bij aankopen nemen ze hun tijd, maar bij de verkoop moet het snel gaan
- Bij verkoop blijken ze overdreven gefocust op de prestaties in het laatste kwartaal
- De jacht op het volgende topaandeel is waarschijnlijk de reden voor deze 'bias'
Vier Amerikaanse onderzoekers namen het aan- en verkoopgedrag van institutionele beleggers onder de loep: stuk voor stuk experts met gemiddeld 573 miljoen Amerikaanse dollar in beheer. Daarbij stootten ze op een merkwaardig patroon. Terwijl deze experts veel tijd besteden aan een grondige analyse van een aandeel voor ze tot aankoop overgaan, gaan ze sneller en veel minder grondig te werk bij de verkoop ervan.
Niet verwonderlijk dus dat hun verkoopbeslissingen slechte resultaten opleveren. Hun verkoopstrategie presteert zelfs slechter dan wanneer je posities volledig willekeurig verkoopt- iets waarvoor geen inzicht is vereist.
De experts hebben de neiging om de best en slechtst presterende aandelen te verkopen. Die zijn namelijk ‘top of mind’.Arne Maes
Sterkste stijgers en dalers verkopen
De grafiek maakt het probleem duidelijk. De onderzoekers rangschikten aandelen uit een steekproef in twintig subgroepen volgens hun prijsevolutie in het laatste kwartaal. De linkse grafiek toont welk percentage van de aandelen per subgroep in een bepaalde periode werd gekocht. De bijna vlakke grafiek bewijst dat de aankoopbeslissing weinig impact ondervindt van de resultaten uit het laatste kwartaal. Dat is heel anders bij de verkoop van aandelen, weergegeven in het rechterdeel van de grafiek.
Het U-vormige verloop toont dat de experts de neiging hebben om de best en slechtst presterende aandelen te verkopen. Die zijn namelijk ‘top of mind’. Deze overdreven aandacht voor maar één aspect van het aandeel verklaart de slechte resultaten.
Maar waarom doen ze dat dan?
Vanwaar komt deze ‘bias’ of vooringenomenheid? De auteurs van de studie suggereren een verklaring voor het ondermaatse verkoopgedrag. Ze vermoeden dat de beheerders vooral focussen op de aankoopbeslissing: het vinden van het volgende topaandeel. Vandaar dat de beheerders meer aandacht besteden aan aankoop- dan aan verkoopbeslissingen. Daar komt nog bij dat die laatste vaak onder tijdsdruk gebeuren. Want de beheerders moeten dringend middelen vrijmaken om het volgende topaandeel te kunnen kopen.
Warren Buffet houdt zijn aandelen doorgaans gewoon bij zich: een aanpak die iets beter lijkt te werken.
Warren Buffet houdt zijn aandelen doorgaans gewoon bij zich: een aanpak die iets beter lijkt te werken.