216.73.216.90, 23.206.120.72, 23.52.98.32
Trends
Volgen
De categorie volgen
22
APR
Inflatie bestrijden volgens het Duitse recept?
22.4.2022
Aangemaakt op 20.4.2022 14:09
Gepubliceerd op 22.4.2022 05:09
In de late jaren zestig en de jaren zeventig hield de Duitse Bundesbank de inflatie in bedwang. Passen we dat recept vandaag ook toe? En wat is het belangrijkste ingrediënt ervan?
Overzicht
- In de jaren zeventig van de vorige eeuw vermeed de West-Duitse economie te hoge inflatie
- De Duitse Bundesbank hield onder andere de rente relatief hoog
- Het lijkt aanlokkelijk om dat nu ook te doen, maar snelle rentestijgingen hebben nadelen
- Er is een andere factor waardoor de inflatie niet ontspoorde in de Bondsrepubliek
Otmar Issing, voormalig hoofdeconoom van de ECB, liet zich onlangs in de Financial Times kritisch uit over hoe de centrale bank inflatie bestrijdt. Issing gelooft dat de ECB in een "fantasiewereld" leeft en dat de instelling ertoe bijdraagt dat we naar een stagflatie dreigen te evolueren. Als deze 86-jarige spreekt, luistert de economische en financiële wereld. Omdat Issing stelt dat inflatie altijd en overal een monetair fenomeen is. Omdat de ECB wellicht te veel geld in de economie heeft gepompt. Omdat West-Duitsland in de jaren zeventig standhield toen de rest van Europa in een inflatoire spiraal belandde. Meer bepaald: door de rente relatief hoog te houden. Maar is het verhaal zo eenvoudig? Of speelde er destijds ook iets anders mee?
West-Duitsland snoeide in de inflatieverwachtingen, door de loon-prijsspiraal onder controle te houden.
Rente en inflatie
Volgens Issing dreigt de ECB de controle over de inflatie te verliezen. Maar de Europese en Amerikaanse situaties verschillen. In Amerika zien we looninflatie en stijgende inflatieverwachtingen. In Europa gaat het over geïmporteerde inflatie. In Amerika is er oververhitting, in Europa niet. In de jaren zestig en zeventig hield de Bundesbank de rente relatief hoog, wat zorgde voor een sterke Duitse mark en lage importprijzen in Duitsland. Vandaag staat de euro zwak en veroorzaken de importprijzen opwaartse druk. Toch maakte niet alleen de rente, maar vooral een andere factor destijds het verschil in de Bondsrepubliek. West-Duitsland snoeide in de inflatieverwachtingen, door de loon-prijsspiraal onder controle te houden.Loon-prijsspiraal
Een uit de hand gelopen loon-prijsspiraal veroorzaakte de grote Europese inflatie van de jaren’70. In Duitsland was de druk vanuit de arbeidsmarkt voor hogere lonen veel kleiner. Kijk naar het aantal stakingsdagen in West-Duitsland: in 1967 waren er daar bijna geen. Italië en Spanje telden 800 verloren werkdagen per 1000 werknemers. Het zou dus onverstandig zijn om – naar Duits voorbeeld - de rente sterk op te trekken. Duitsers onderhandelen over loonstijgingen; wij niet: hier speelt indexatie. Die verschillende systemen verklaren de grote spreidstand van de ECB. Na vorige crisissen trok de centrale bank de rente te snel op. Hopelijk doet ze dat nu niet, want de gevolgen voor de economie zouden nefast kunnen zijn.Cliënt bij Priority Banking Exclusive, Private Banking of Wealth Management?
Schrijf u in op onze dagelijkse en/of wekelijkse nieuwsbrief.
Ik schrijf mij in
De opinies op deze site zijn die van de auteurs en geven niet noodzakelijk het standpunt van BNP Paribas Fortis weer.
