We nemen Trump maar beter serieus

Via een vragenlijst peilde de World Values Survey naar waar politieke partijen wereldwijd zich bevinden op een ideologisch assenstelsel van enerzijds progressief versus conservatief en anderzijds samenwerkend versus isolationistisch. Een analyse van die data door de Financial Times toont aan dat de Amerikaanse republikeinen vandaag in het meest conservatieve en ultra-isolationistische kamp zitten. Ze zijn daarmee het nauwst verwant aan de Turkse en Russische regeringspartijen.
Terwijl we daar tijdens de eerste ambtstermijn van Trump nog wat lacherig over deden, is het tegenwoordig bittere ernst. De administratie is nu veel beter voorbereid, en er is minder interne tegenstand. Grote bedrijven en multimiljardairs doen bovendien volop mee, met Elon Musk voorop. De tijd van globalisering en Pax Americana lijkt voorgoed achter ons te liggen.

Trumps grote voorbeeld

Onder andere The Wall Street Journal merkte op dat Trump een presidentieel portret liet vervangen in het Oval Office. Tegenwoordig hangt daar het portret van James Polk, de elfde Amerikaanse president en de meest expansionistische van allemaal. Polk annexeerde Texas, begon daardoor een oorlog met Mexico en voegde Californië aan de Verenigde Staten toe. Het is alsof Trump hiermee wil tonen dat het hem menens is met zijn claims op Groenland, Canada en het Panamakanaal. 
Het is niet duidelijk of de soep zo heet zal worden gegeten als ze wordt opgediend. Maar het is wél overduidelijk dat Amerika de militaire macht heeft om te doen wat het wil. Wie zou de Verenigde Staten kunnen stoppen?

Wat moet Europa doen?

Naast zijn expansionistische aspiraties voert Trump ook een isolationistische koers, met de handelstarievenoorlog als beste voorbeeld. Europa, de vroegere geprefereerde handelspartner en tot nader order militaire bondgenoot, wordt gedwongen om zijn strategieën te herzien en minder afhankelijk te worden van Amerika op het gebied van defensie en economie.
Europa moet in sneltempo werk maken van het versterken van zijn interne markt. Daarnaast moet Europa inzetten op 'multiglobale' handelspartners en zijn partnerschappen diversifiëren.
Meer middelen naar Europese defensie laten vloeien, impliceert een balans vinden tussen welfare en warfare. Alleen wanneer Europa economisch veel competitiever wordt, kunnen we zowel ons unieke socialezekerheidsstelsel als onze defensie financieren.