De gap tussen AI en de rest

Nobelprijzen en de AI trade

Het is weer de tijd van het jaar dat de Nobelprijzen worden uitgereikt en er een aantal onderzoekers, schrijvers en verdienstelijke mensen opgenomen worden in het pantheon van de onsterfelijken. Deze keer viel de eer onder meer te beurt aan Francis Halzen die de Nobelprijs voor Natuurkunde wegkaapte en die nota bene in Tienen werd geboren. Maar het zijn niet alleen doorbraken op de grens van het onbekende en het nieuwe die worden beloond. De nobelprijs literatuur ging naar de Canadese Anne Carson een dichteres, essayiste en vertaalster die de prijs onder meer kreeg vanwege haar vernieuwende manier om de klassieke Griekse literatuur met moderne thema’s te verbinden.

Dit alles doet denken aan de toestand op de beurs waar het nieuwe, de AI trade, sinds de zomer weer de rest van de beurs overschaduwt, en dat is nog zacht uitgedrukt. Sinds de zomer zit de hele markt onder het wateroppervlak in een consolidatie, maar dat is niet te zien aan de S&P500 en de Nasdaq die tegen records blijven aanschuren door de sterke prestatie van een 20-tal techgiganten die ondertussen meer dan 40 procent van de S&P500 uitmaken. De vraag die daarbij dan vaak gesteld wordt is hoe die gap gedicht kan en zal worden. Daarvoor zien we 4 mogelijkheden.

Je kan nooit uitsluiten dat die gap de eerste tijd niet dichtgaat en zelfs nog groter wordt doordat de techwaarden het beter blijven doen dan al de rest, of de gap wordt gedicht doordat de techwaarden catch-down doen met de rest van de markt, of de gap wordt gedicht doordat de rest van de markt catch-up doet met de techwaarden of een combinatie van 3 en 4.

We blijven er alvast vanuit gaan dat het geen goed idee is om niet in de AI-revolutie te investeren. Maar dan bij voorkeur wel in het hele AI ecosysteem van de toelevering ( energie en grondstoffen) over de techbedrijven ( hyperscalers, chip bedrijven…) tot de groepen die zullen profiteren van de efficiëntiewinsten zoals financials, industrials en vooral pharma en biotech. Net zoals bij de nobelprijzen is hier een combinatie van het nieuwe en het minder nieuwe zeker aan de orde.

Wachten op de Midterms

Onderussen komen de Midterms met krasse schreden dichterbij en neemt de nervositeit toe. Dat vertaalt zich ook in toegenomen onzekerheid in het conflict met Iran. De afgelopen dagen werd er al druk gespeculeerd op nieuwe aanvallen van de Verenigde Staten. Ook al omdat Iran (sporadisch) schepen in de Straat van Hormuz onder vuur blijft nemen. Gisteren gaf Donald Trump echter aan geen grote acties meer te plannen voor de verkiezingen. Hierop wist de olieprijs een beetje te ontspannen. Ervan uitgaand natuurlijk dat hij morgen bij de koffie of zelfs ervoor weer niet van gedacht verandert.

Rente en olie zullen bepalend zijn

Hoe dan ook zullen de olieprijs en de rente bepalend zijn voor het beursverloop op het einde van het jaar. De resultaten die de komende weken zullen binnenrollen zullen ongetwijfeld weer zeer sterk zijn. Als daarbij de olieprijs wat kan dalen en de rente wat kan ontspannen kunnen we nog een mooie eindejaarsrally krijgen, mogelijk gedragen door een iets bredere markt. Maar daar zijn meteen ook de grootste risico’s. Als de olieprijs stevig verder de hoogte ingaat en de zwaartekracht toeneemt ( de rente stijgt) wordt dit meteen een stuk moeilijker…