Kan kwestie Groenland de beurshausse bedreigen?

Een resistente Amerikaanse economie

Terwijl de hemel boven Groenland steeds grijzer werd, gingen de Europese beurzen vorige week verder op het elan van de eerste dagen van het jaar. In de VS deden ze het wat rustiger aan. Ook al kregen ze daar overwegend positief nieuws op hun bord. De Amerikaanse inflatie bleef hangen rond 2,7%, waar sommigen toch voor een stijging gevreesd hadden. En cijfers rond de consumentenuitgaven en de industriële productie toonden dat de economie in het land van Trump zich kraniger houdt dan de verzwakkende arbeidsmarkt laat vermoeden. 

Stupor Mundi

Chipproducent TSMC verbaasde de wereld met alweer een ijzersterk kwartaalrapport. Zeg nu zelf: 16 miljard USD nettowinst boeken op een omzet van 33 miljard USD, het is niet slecht. En in ieder geval stukken beter dan de gemiddelde analist in zijn boekje had staan. De Taiwanese chipproducent blijft ook opvallend positief over de toekomst. Niet alleen ziet het zijn omzet dit jaar nog 30% aanzwellen, ook op vlak van investeringen geeft het bedrijf, dat toch bekend staat om zijn strenge discipline, plankgas. Wat alvast terug een stuk onzekerheid wegneemt bij al degenen die hun twijfels hebben bij de investeringsbonanza rond artificiële intelligentie. 

Toenemende geopolitieke onrust

De resistentie van de Amerikaanse economie, het soepele monetair beleid, de implementatie van de Europese investeringsplannen, de stimuli die verwacht worden in China en Japan, en de verdere penetratie van artificiële intelligentie in de poriën van onze economie en samenleving: het zijn allemaal factoren die de interesse in aandelen levendig kunnen houden.

Daar tegenover staan de oplopende geopolitieke spanningen.  Die spanningen getuigen van een veranderende wereld. Een wereld waarin de VS voelt dat haar dominantie niet meer vanzelfsprekend is. En een president die daarom alles uit de kast haalt om die dominantie nog even langer te laten duren. Opvallend daarbij is dat hij het multilateralisme opgeeft. Daarmee ondergraaft hij ook de basis van de naoorlogse wereldorde. De Verenigde Naties worden als spilzieke kleuters aan de kant geschoven. En ook de Europese bondgenoten mogen beschikken. Tenzij ze naar de pijpen van de president dansen.

Amerika is momenteel nog het sterkste land ter wereld. En het heeft een president die dat gebruikt om de voor zichzelf gestelde doelen te bereiken. Zonder zich veel te bekommeren om de rest van de wereld of nobele idealen zoals “de verdediging van het Vrije Westen”. De VS heeft het Vrije Westen genoeg verdedigd, nu moet het aan zichzelf denken. 

Trump vecht met invoertarieven

Los van de bombardementen op Iran en de kidnapping van Maduro, is de militaire inzet tot nu toe beperkt gebleven. Trump werkt met invoertarieven. Het Amerikaanse Hooggerechtshof is er tot op heden niet uitgeraakt of deze tarieven wettelijk zijn of niet. En dus blijft Trump ermee zwaaien in functie van wat hem politiek goed uitkomt. Taiwan bekwam vorige week in het kader van een nieuw handelsakkoord lagere tarieven (de VS hebben de Taiwanese chips broodnodig), de Europese landen die militairen naar Groenland sturen krijgen een verhoging van 10% opgespeld en dat met ingang van februari. Tenminste, dat is wat we dit weekend lazen op Truth Social, het sociale mediaplatform dat in de ogen van Trump ondertussen ongeveer dezelfde rol heeft als het Belgisch Staatsblad bij ons.