Markten hopen op onafhankelijke Federal Reserve

De markten reageerden opgelucht op de voordracht van Kevin Warsh als opvolger van Jerome Powell. Er is geen sprake van euforie, maar het scenario van een volledig gepolitiseerde Federal Reserve lijkt voorlopig afgewend. Met de keuze voor Warsh passeert president Trump kandidaten die als loutere marionetten werden gezien.

De ervaring van Warsh bij de Fed en zijn reputatie als bewaker van institutionele geloofwaardigheid bieden beleggers houvast. Deze econoom begrijpt dat de onafhankelijkheid van de centrale bank essentieel is voor prijsstabiliteit. De onmiddellijke marktreactie was duidelijk. De goudprijs daalde en de dollar won aan kracht. Beide duiden op een terugkerend vertrouwen in een rationeel monetair beleid, zonder directe politieke dictaten.

De gok van de productiviteitsgroei

Warsh gelooft in de zogeheten Greenspan-doctrine. Daarin mag de centrale bank de rente laag houden, zelfs bij sterke economische groei. De voorwaarde is wel dat de productiviteit sneller blijft stijgen dan de lonen.

Warsh zet in op de technologische revolutie rond AI, als motor voor deze groei. Als de productiviteitsfee inderdaad zorgt voor lagere productiekosten, zou de inflatie getemd blijven, zonder dat de economie hoeft af te koelen.

Het is een optimistische benadering. Warsh gelooft dat structurele vooruitgang de noodzaak wegneemt voor strikte monetaire remmen. Daarmee gaat hij mogelijk ook mee in Trumps droom van een lagere beleidsrente. Toch blijft het een gok. Als de verwachte efficiëntiewinsten uitblijven, dreigt de inflatie alsnog hardnekkig te worden.

Gaat de geldkraan dicht?

Warsh wil ook de omvang van de centrale bankbalans aanzienlijk terugschroeven via 'Quantitative Tightening’. De centrale bank vermindert daarbij de hoeveelheid geld in het systeem, door opgekochte obligaties niet langer te vervangen.

De voorgestelde nieuwe voorzitter streeft naar een beperkt mandaat voor de Fed. De focus zal hier liggen op prijsstabiliteit, in plaats van brede marktsteun. Dit zou moeten leiden naar een steilere rentecurve, waarbij het verschil tussen de lange en de korte rente oploopt.

Beleggers moeten rekening houden met de risico's van deze strategie. Want het abrupt dichtdraaien van de geldkraan veroorzaakt misschien liquiditeitsproblemen. In het verleden leidde dat tot een aanzienlijke stijging van de langetermijnrente. De Amerikaanse regering kan dat effect missen als kiespijn.

Een wankel evenwicht tussen politiek en markt

De rust op de financiële markten is misschien wel van korte duur. Dat de 30-jarige rente onder de kritieke grens van 5% blijft, is essentieel voor de betaalbaarheid van Amerikaanse hypotheken. Maar de politieke druk blijft latent aanwezig.

Hoe zal de huidige Fed-voorzitter Jerome Powell reageren? Hij mag tot 2028 aanblijven als bestuurslid, om continuïteit te waarborgen en politieke inmenging tegen te gaan. Maar misschien stapt hij wel op en wordt hij vervangen door een pion van Trump.

Voor beleggers blijft waakzaamheid dus geboden. De koers van de Fed wordt minder onvoorspelbaar. Maar de fundamentele spanning tussen de politieke wensen en de economische realiteit blijft onverminderd groot.