Beleggerswijsheden: feiten of fabels?

Technologische vooruitgang maakt het almaar makkelijker om historische data te analyseren, ondanks de onvolkomenheden van deze gegevens. Zo beoordelen we allerlei aannames op hun waarheidsgehalte. Als dat nodig is, verwijzen we ze naar het rijk der fabelen.

Een recente paper houdt aannames over obligaties, aandelen, vastgoed en grondstoffen tegen het licht. Twee onderzoekers van de University of Cambridge doken samen met een paar kompanen in een berg data om eens en voor altijd komaf te maken met enkele veel gehoorde beurswijsheden, zoals:

• “De twintigste eeuw was abnormaal goed voor aandelen.”
• “Vastgoedrendement is vergelijkbaar met rendement uit aandelen.”
• “Beleggen in grondstoffen is op lange termijn geen goed idee.”

Aandelen versus obligaties

"De twintigste eeuw was abnormaal goed voor aandelen": klopt deze stelling wel? De cijfers zijn duidelijk: in de 20ste eeuw investeerde u uw geld veel beter in aandelen dan in obligaties. In de Verenigde Staten brachten aandelen 5% meer op dan obligaties. Maar in de 19de eeuw deden aandelen het veel minder goed dan obligaties. De schattingen van het rendement lopen uiteen van ongeveer 1,6% beter tot -0,6% slechter. De paper concludeert: “Wellicht waren beide eeuwen abnormaal.” De auteurs besluiten dat toekomstige aandelenpremies mogelijk ergens tussen de 20ste-eeuwse successen en de 19de-eeuwse tegenvallers liggen.

Vastgoed versus aandelen

Er is al veel academisch onderzoek over de langetermijnreturns van vastgoed. Dat gaat over de prijsevolutie van residentieel vastgoed. Over de totale nettoreturn, inclusief kosten en huuropbrengsten, is minder duidelijkheid. Maar die is nodig om de netto-opbrengst van vastgoed versus aandelen objectief te vergelijken over de lange termijn.

De onderzoekers van de University of Cambridge stelden dit vast:

• De nettoreturns van vastgoed houden te weinig rekening met de instandhoudings- en verbeteringskosten.
• De nettoreturns zijn te sterk gefocust op stedelijk vastgoed.
• Er is te weinig onderzoek gedaan naar de langetermijnprestaties van commercieel vastgoed, landbouwgrond en infrastructuur.

Toch zijn er voldoende cijfers om te stellen dat het totale rendement van (residentieel) vastgoed lager is dan algemeen wordt aangenomen; en dat aandelen het gemiddeld beter doen dan vastgoed.

Grondstoffen

Veel studies tonen aan dat individuele grondstoffen op heel lange termijn een slechte belegging zijn. Tegelijk is er overtuigend empirisch bewijs dat een goed gediversifieerde portefeuille van grondstoffenfutures het op de lange termijn wél beter doet dan cash, met een positieve grondstoffenpremie van 3 à 4% per jaar. Dat is een consistent resultaat. Het maakt niet uit of het gaat om de afgelopen 150, 100 of 50 jaar. Kortom: mits goed gediversifieerd, is het zeker niet onmogelijk dat een grondstoffenportefeuille mooie rendementen realiseert op de lange termijn.