Europe First of de speelbal van de wereld worden?

Europa is voor zijn veiligheid afhankelijk van Amerika en haalt er zijn lng (vloeibaar aardgas). Het mikt ook met zijn export in grote mate op de Verenigde Staten. Met een isolationistische Amerikaanse president en zijn expansionistische ambtgenoot in Moskou gooien we best het roer om, richting Europe First.
Eerst moet Europa werk maken van een militair-industrieel complex, dat het Russische evenaart. Rusland spendeert bijna 9% van zijn bbp aan defensie, Europa vandaag iets minder dan 2%. Meer en meer lidstaten zijn het eens over een uitbreiding van de centrale budgettaire capaciteit. Een aantal EU-landen spreekt over de oprichting van een financieringsvehikel van minstens 500 miljard euro voor gezamenlijke defensieprojecten en wapenaankopen.

Energie-autonomie

We moeten de Europe-Firstdoctrine ook op energievoorziening toepassen. We wrikken ons best los van het Amerikaanse lng, dat ons competitief nadeel versterkt. Europa zal de switch naar hernieuwbare energie alleen maken als ons elektriciteitsnetwerk en onze infrastructuur klaar zijn.
Als de EU eenduidig, definitief de richting aangeeft en geld vrijmaakt, zal de privé in de hernieuwbare transitie investeren. Laat Chinese ondernemingen joint ventures aangaan met de achterophinkende Europese autobedrijven, in ruil voor China's technologie. Zo bouwen we in Europa een nieuw ecosysteem voor lokaal geproduceerde elektrische wagens, inclusief batterijtechnologie. Protectionisme kan in andere sectoren, waar Europa een technologische voorsprong heeft.

Opkrikken binnenlandse vraag

De macro-economische implicatie van Europe First, is het opkrikken van de interne Europese vraag door Europese investeringen en consumptie. Denk aan een toenemende intra-Europese vraag naar elektrische wagens en cleantech. Overheidssteun en investeringen moeten dat pad effenen.
De centrale pijler waarop de publieke investeringen van die Europe First-strategie steunen, is opnieuw een gemeenschappelijk Europees financieringsvehikel.
De financiering van privé-initiatieven en -investeringen loopt via de creatie van een kapitaalmarktunie. De keuze is duidelijk. De EU-landen blijven voor risicokapitaal een aanhangsel van de Verenigde Staten, of ze zetten hun nationale trots opzij en kiezen voor de creatie van een overkoepelende Europese toezichthouder en volledig geïntegreerde financiële centra.

Een nieuw elan voor het oude continent

Kan Europa zichzelf heruitvinden? Breekt het moment van gemeenschappelijke Europese schulden eindelijk aan? De nodige hervormingen zijn titanisch naar Europese normen, maar de EU toonde bij vorige schokken altijd daadkracht. Zulke schokken mogen we de komende jaren volop verwachten. Een eerste, is een opgelegde vrede in Oekraïne. De Russische beer gromt vervaarlijk aan de Europese grenzen. Voeg daarbij een Amerikaanse president-elect die vindt dat Europa rijk en welvarend is en zich dus zelf maar moet verweren.
De Europese Unie heeft dus geen andere keuze. We zullen de limieten van de financieringscapaciteit moeten aftasten. Doen we dat niet, dan worden we de komende decennia de speelbal – en het museumstuk – van de rest van de wereld.