Europa: Alors on danse… voorzichtig

A New Year’s Prelude

Het Europese beursjaar start opvallend positief. Niet stil, wel beheerst, alsof de markten een eerste akkoord aanslaan, zacht maar met voelbare spanning. Terwijl geopolitieke gebeurtenissen wereldwijd resoneren, zoals de spectaculaire arrestatie van Nicolás Maduro en zijn echtgenote in Caracas, blijven de financiële markten opmerkelijk kalm.

Denk even aan een nummer van Stromae: luchtige noten die een zorgeloze cadans suggereren, terwijl de intensiteit later doorschemert. Vrijdag en maandag kleurden de Europese indices breed groen. Geen driftige herpositionering, geen schokgolven. Na een 2025 vol geopolitieke fricties, hardnekkige inflatie en een wispelturige rentecurve voelt die rust bijna onnatuurlijk. Maar wie de marktpartituur kent, weet: stilte betekent zelden dat de muziek stopt. Het is vaak slechts een ademhaling voor het tempo opnieuw aantrekt. De start van 2026 klinkt harmonieus, maar bepaalt niet noodzakelijk het ritme van het jaar.

Een markt met twee tempi

Achter die rustige start ontvouwt zich een Europese markt die zich in verschillende snelheden beweegt. Ondernemingen die nauw aansluiten bij Europa’s streven naar strategische autonomie vinden aansluiting bij een ritme dat sterker intern gedreven is. Ze profiteren van een groeiende focus op energiezekerheid, de her-verankering van industriële capaciteit dichter bij huis en de opbouw van digitale soevereiniteit, waarbij kritieke technologieën en productieprocessen opnieuw onder Europees dak zouden gebracht worden. Dit type bedrijven is minder onderhevig aan globale schokken en kan daardoor de structurele hertekening van de Europese economie beter benutten.

Tegelijkertijd beweegt een ander deel van de markt op een totaal verschillend tempo. Sommige multinationals met een uitgesproken afhankelijkheid van de dollar zien 2026 opnieuw evolueren tot een jaar waarin wisselkoersschommelingen bepalend kunnen worden voor hun marges en winstvooruitzichten. De dollar bepaalt voor hen de maat, soms ondersteunend, soms ontregelend, en vrijwel altijd onvoorspelbaar. Net zoals vorig jaar zijn de defensie-aandelen goed gestart. Venezuela heeft daar waarschijnlijk wel iets mee te maken…

SMIDs: de onderschatte kracht

Binnen die complexe markt blijft het small- en midcapsegment een ondergewaardeerde kracht. Ondanks achterblijvende koersen zijn de fundamenten van veel ondernemingen robuust, gedragen door sterke lokale verankering, uitgesproken nicheposities, doorgedreven innovatie en een wendbaarheid die moeilijk te evenaren is voor de grotere Europese zwaargewichten. Toch blijft selectiviteit een noodzakelijke deugd. Niet elke niche zal meeprofiteren van de Europese her-industrialisatie en niet elk bedrijf beschikt over de schaal of margestructuren om op korte termijn te versnellen. Voor beleggers die bereid zijn voorbij de ruis te luisteren en de bedrijfsdata te analyseren, ontstaan hier kansen met potentieel op middellange termijn.

Sectorrotatie: defensief én cyclisch

Sinds het najaar zien we verschuivingen tussen sectoren. Gezondheidszorg en nutsbedrijven blijven een stabiele basis, gesteund door voorspelbare cashflows en een vraag die minder conjunctuurgevoelig is. Industriële waarden winnen opnieuw terrein, na sterke prestaties in 2024 en 2025, ondersteund door trends zoals energietransitie, digitalisering en reshoring. Ook de luxesector lijkt voorzichtig te herstellen na een periode van zwakkere vraag, vooral vanuit China. Samen wijzen deze bewegingen op een zoektocht naar evenwicht: niet persé defensief, niet persé cyclisch. Het heil wordt gezocht in een combinatie van zekerheid en groei.

Alors, on danse?

De constructieve start van de Europese beurzen in 2026 mag niet worden geïnterpreteerd als apathie voor alles wat er in de wereld gebeurt. Onder de oppervlakte is de markt allesbehalve stil en volgzaam. Structurele krachten zoals de wil naar meer strategische autonomie, SMID waarderingskansen en sectorrotatie zijn volop in beweging. Zoals bij Stromae schuilt de echte complexiteit niet in de eerste noten, maar in de lagen eronder.

Alors on danse? Ja, we dansen maar met nuance, met ritmegevoel, en vooral met oog voor wat niet meteen hoorbaar is. Want daar liggen de signalen die het tempo van de komende kwartalen zullen bepalen.