Afgelopen zomer trof een ongekende hittegolf de hele wereld. De droogte had verwoestende gevolgen, ook in België. Gewassen lijden onder watertekort en veel rivieren staan (bijna) droog. De gevolgen blijven niet uit. De Rijn, een strategische as voor het vervoer van tarwe uit Oekraïne, kampt met lage waterstanden. Binnenschepen nemen daardoor maar 30% van hun capaciteit mee. Dat leidde tot een vervijfvoudiging van de vrachtkosten tussen juni en augustus. De hydro-elektrische productie is overal ingestort. Fabrieken moeten hun productie stopzetten, waardoor tekorten ontstaan. In Frankrijk bedreigen de temperaturen in de rivieren de werking van strategische kerncentrales. En dit zijn nog maar een paar voorbeelden.
Planeet in brand
De hele zomer kregen we rampzalige beelden te zien. Branden verwoestten duizenden hectaren in de Verenigde Staten en Europa. Ironisch genoeg, staat de planeet aan de ene kant in brand en aan de andere kant onder water. Zo leed twee derde van Pakistan onder overstromingen. Dit alles heeft een prijs. De stormen in Frankrijk zullen de herverzekeraars naar verwachting vier miljard euro kosten. In Italië veroorzaakt de opwarming van de aarde schade van naar schatting zeven miljard euro per jaar. We moeten onmiddellijk oplossingen vinden, maar er is behoefte aan bredere en bindende maatregelen. We moeten meer inzetten op preventie en er moeten overheidsmaatregelen en -investeringen komen, zoals de Europese Green Deal.
Overheden voor het klimaat
Deze zomer drukte president Joe Biden zijn klimaatplan van 370 miljard dollar erdoor. Het wil de uitstoot van broeikasgassen en verontreiniging terugdringen. De ingevoerde financiële en fiscale mechanismen stimuleren de verkoop van elektrische voertuigen en warmtepompen. Ook de vergroening van energie en herbebossing zullen versnellen. Deze maatregelen hebben een directe impact op de budgetten van huishoudens en ondernemingen. Staatsinterventie zou ook speculatie aan banden leggen. In 2020 werd gas 114 keer verhandeld op de markten tussen productie en eindverbruiker. Dat is acht keer meer dan in 2011! Regulering blijft dé manier om misbruik te voorkomen en de speculatie die de prijzen opdrijft, te beperken.
Investeren in duurzaamheid
Het is op lange termijn zinloos om alleen bij uiterste urgentie te handelen. We moeten absolute monopoliemodellen herzien, de transitie versnellen door het bevorderen van efficiëntie en soberheid, en ondernemingen en consumenten bewust maken van het probleem... Het probleem is complex en de oplossing zal dat ook zijn. Zowel overheden, ondernemingen als burgers hebben een essentiële rol te spelen. Maar laten we de rol van de beleggers niet bagatelliseren. Ze wegen meer en meer op duurzaamheidskwesties. Op de algemene vergaderingen van ondernemingen kregen de aandeelhouders duurzame voorstellen voorgelegd. Die hadden in het tweede kwartaal een aanzienlijke impact. Hierin beleggen, is zinvoller dan ooit.