Overzicht
- Gemiddelde CEO-lonen van de 350 grootste bedrijven in VS zijn exorbitant hoog
- CEO-lonen stijgen veel harder dan andere lonen
- CEO-lonen stijgen ook sneller dan bedrijfswinsten en beurskoersen
- Lagere lonen voor top-CEO’s zou de economie niet schaden
- Voorstel voor een belasting op overdreven loonspanning
Een hogere CEO-verloning leidt niet noodzakelijk tot meer productie of betere bedrijfsresultaten.
CEO’s van de 350 grootste beursgenoteerde bedrijven in de VS verdienden in 2017 gemiddeld 18,9 miljoen USD: 312 keer meer dan de gemiddelde werknemer uit dezelfde bedrijven. Hun salaris stijgt ook veel sneller dan dat van mensen met een universitair diploma en van de 0,1% mensen met de allerhoogste lonen. Uit onderzoek van Lawrence Mishel en Jessica Schieder blijkt ook dat de CEO-verloningen sneller stijgen dan de bedrijfswinsten en de beurskoersen. Een hogere CEO-verloning leidt niet noodzakelijk tot meer productie of betere bedrijfsresultaten. De onderzoekers lanceren een vernieuwend voorstel: stel een zwaardere winstbelasting in voor bedrijven waar de loonspanning de pan uit swingt.
Loonspanning in de lift
In 1965 bedroeg de loonspanning tussen een CEO en een gemiddelde werknemer in de sector 20-1. In 2017 liep het verschil op tot 312-1. Het jaar 2000 kende de hoogste loonspanning ooit met 344-1. CEO-lonen stegen met 1.070% tussen 1978 en 2017, de S&P-index steeg met 637% in dezelfde periode. Werknemerslonen stegen in deze periode met 11,2% en die van de 0,1% grootverdieners met 308%.
Uit de grafiek blijkt dat de loonspanning tijdelijk afnam door de lagere beursnoteringen in 2000 en de financiële crisis in 2008-2009. Dat komt doordat een aanzienlijk deel van de CEO-verloning bestaat uit opties en aandelen.
Belasting voor overdreven loonspanning
De auteurs stellen dat de CEO’s van de grootste bedrijven erin slagen een disproportioneel deel van de economische baten voor zichzelf te houden. Dat heeft volgens hen minder te maken met de uitzonderlijke vaardigheden van deze mensen en meer met hun machtspositie. Net als andere academici zijn Mishel en Schnieder ervan overtuigd dat een lagere verloning voor top-CEO’s de economie niet direct zou schaden. Sinds 2010 verplicht de Securities and Exchange Commission (SEC) beursgenoteerde bedrijven om de eigen loonspanning te publiceren. De auteurs stellen onder andere voor om hogere vennootschapsbelastingtarieven in te voeren voor bedrijven met een overdreven loonspanning tussen CEO en werknemer.
De hoge CEO-lonen hebben minder te maken met de uitzonderlijke vaardigheden van deze mensen en meer met hun machtspositie.