China, steeds één stap voor?

Chinese groei: veerkracht bevestigd maar hardnekkige zwakheden 

De laatste cijfers van het NBS (Nationaal Bureau voor Statistiek) bevestigen de veerkracht van de Chinese economie in het licht van de geopolitieke spanningen. Met een groei van 5% op jaarbasis in het eerste kwartaal 2026, die de verwachtingen (4,9%) en het tempo van eind 2025 (4,5%) overschrijdt, valideert Peking zijn jaarlijkse doelstelling (4,5-5%). De uitdagingen zijn echter niet verdwenen: het IMF heeft zijn prognoses naar beneden bijgesteld, terwijl de externe risico’s (conflict in het Midden-Oosten, handelsspanningen) en het interne onevenwicht (zwakke vraag, vastgoedcrisis) wegen op de stabiliteit.

De indicatoren van maart wijzen op een zekere kwetsbaarheid: de industrie vertraagt, de consumptie van de huishoudens stokt (+1,7% tegenover +2,8% tevoren) en de werkloosheid neemt toe. De export, die aan het begin van het jaar nog dynamisch was, is gedaald tot +2,5% (tegen 4% verwacht), getroffen door de stijgende energiekosten en logistieke verstoringen. Ondanks deze alarmsignalen kiest China voor gerichte maatregelen in plaats van een grootschalig relanceplan en vermijdt zo voorlopig een agressieve monetaire versoepeling.

Waar komt deze veerkracht vandaan?

Met 11,5 miljoen geïmporteerde olievaten per dag in 2025 (historisch record) hing China voor 55% af van het Midden-Oosten, waarvan de helft via de Straat van Hormuz passeerde. Vier landen (Saoedi-Arabië, Irak, Iran, Verenigde Arabische Emiraten) waren goed voor meer dan 5 miljoen vaten per dag.

China heeft zich echter voorbereid op de risico’s. Begin 2026 is de import met 16% gestegen, gestimuleerd door de Russische aankopen (+300.000 vaten per dag). Het aandeel leveringen via Hormuz is gedaald van 51% naar 44%, terwijl er strategische voorraden werden aangelegd (160 miljoen Iraanse vaten op zee vóór het conflict).

Resultaat: China is nog steeds afhankelijk, maar minder sterk door een versnelde diversificatie en een logistieke voorbereiding waardoor de impact van de geopolitieke spanningen wordt beperkt.

Recordreserves, logistiek onder spanning

Met een geraamde voorraad van 1,3 tot 1,4 miljard vaten begin 2026 (waarvan 530 miljoen nationale strategische reserves) heeft China in theorie voldoende voor 2 tot 4 maanden verbruik. Die reserves, samengesteld met het oog op geopolitieke spanningen, vormen een belangrijke troef om zijn voorziening veilig te stellen.

Het gebruik ervan in crisistijden roept evenwel vragen op. Analisten zijn van mening dat een voorraadvermindering met 1 miljoen vaten per dag gedurende 4 tot 6 weken, het verwachte maximumtempo, niet zou volstaan om een totale onderbreking van de leveringen via de Straat van Hormuz te compenseren. De raffinaderijen in het zuiden van het land, die erg afhankelijk zijn van de import over zee, zouden als eerste getroffen worden.

De werkelijke doeltreffendheid van dit systeem blijft dus ongetest, temeer daar Peking geen enkele inkijk duldt in het beheer van zijn strategische reserves waardoor een nauwkeurige raming moeilijk is. Een theoretische zekerheid dus, maar waarvan de concrete uitvoering onzeker blijft.

Een ontoereikend doorgangsrecht

Ondanks de toestemmingen van Iran voor de doorgang ondergaat China de gevolgen van het conflict in de Perzische Golf. De kosten rijzen de pan uit en het risico op aanvallen is reëel, waardoor het verkeer met meer dan 70% is afgenomen. De alternatieven zijn beperkt: Rusland, eerste hefboom voor Peking, kan zijn 1,8 miljoen vaten per dag niet volhouden (terug naar 1 miljoen in april) en de omleidingspijpleidingen compenseren niet de gebruikelijke 20 miljoen vaten. Voor leveringen van andere leveranciers (Brazilië, Angola) zou het 3 tot 8 weken wachten zijn, in een reeds gespannen markt.

Peking zou de vraag kunnen rantsoeneren (voorrang aan de zware industrie), maar aardolie blijft cruciaal voor de petrochemie, het transport en de luchtvaart, sectoren die op korte termijn niet inwisselbaar zijn. Ondanks zijn strategische reserves blijft China, als grootste importeur ter wereld, dus kwetsbaar.

De duur van het conflict, een doorslaggevende factor

Een snelle oplossing zou de verstoringen verlichten. Daarbij zouden de reserves en alternatieve stromen als schokdemper fungeren. Een langdurige blokkering zou daarentegen de druk op de logistieke ketens, energiekosten en groei vergroten, met een domino-effect op belangrijke sectoren (hernieuwbare energie, auto’s, elektronica). Hoewel China een voorsprong heeft door zijn strategische reserves en diversificatiemechanismes die de schokken op korte termijn opvangen, heeft deze veerkracht duidelijk limieten.

In een context waarin onderhandelingen onzeker blijven, reageren de markten op positieve signalen: elke diplomatieke stap vooruit, hoe klein ook, volstaat momenteel om de spanningen te doen afnemen en de verwachtingen voor een oplossing in stand te houden. De laatste gebeurtenissen herinneren ons er zeer duidelijk aan dat in een wereld waarin energie en logistieke ketens belangrijke geostrategische uitdagingen zijn geworden, een intelligente, gedisciplineerde en kwaliteitsvolle diversificatie de pijler vormt voor een veerkrachtige beleggingsstrategie.

Elke dag vindt u onze marktanalyses op de site 'MyExperts' onder 'Markten', of in uw mailbox via de dagelijkse nieuwsbrief van MyExperts.