De saga van een onvoltooide vredesdeal

Een bekend draaiboek

Na maanden van spanningen zorgt het, al dan niet digitaal getekend, akkoord tussen de Verenigde Staten en Iran voor een serieuze de-escalatie. De marktreactie is klassiek: aandelen omhoog, olie omlaag en de risicobereidheid keert terug. Aziatische, Europese en Amerikaanse beurzen sloten hoger, terwijl olie terugviel tot net onder 83 dollar per vat, het laagste niveau in 3 maanden.

Dit patroon zagen we al vaker tijdens dit conflict: telkens wanneer beleggers hopen op een diplomatieke uitweg en normalisering van energiestromen, veren aandelenmarkten op en dalen de olieprijzen.

De rode draad

De kern van dit verhaal ligt bij de Straat van Hormuz. Zodra de doorvaart daar in het gedrang komt, stijgt de risicopremie op olie, lopen inflatieverwachtingen op en neemt de nervositeit toe.

Precies daarom is de belofte van heropening zo marktbepalend. Tegelijk weet Iran nu hoe krachtig dit instrument is. De kans dat het opnieuw wordt ingezet als de vredesdeal hapert, blijft sterk aanwezig op de achtergrond.

Geen terugkeer naar normaal

De economische impact verloopt in de eerste plaats via energie. Een lagere olieprijs vermindert de inflatiedruk, ondersteunt de koopkracht en vermindert de kans dat centrale banken al te voorzichtig worden. Dat is gunstig voor het groeiverhaal, zeker in Europa, dat gevoeliger blijft voor energieschokken dan de VS.

Tegelijk mag die opluchting niet verward worden met een volledige normalisering. Handelsstromen herstellen niet van de ene dag op de andere, de infrastructuur in de regio heeft substantiële schade opgelopen en maritieme verzekeraars zullen niet blind terugkeren naar ‘business as usual’. Geopolitiek wordt macro-economisch bepalend wanneer energie- of handelsstromen duurzaam ontwricht raken. Dat risico is vandaag kleiner dan enkele weken geleden, maar het is niet verdwenen.

Wanneer het sentiment kantelt

De reactie op de aandelenmarkten toont hoe snel sentiment kan kantelen. Industrie, transport, mijnbouw en luchtvaart profiteerden meteen van dalende energiekosten en betere groeiverwachtingen. Tegelijk stonden energieaandelen onder druk door de lagere olieprijs, terwijl ook defensieve sectoren zoals farma en nutsbedrijven wat terrein verloren.

De Bel20 illustreerde dat verschil scherp. Terwijl de brede Europese markt hoger trok, bleef de Brusselse index achter door winstnemingen in defensieve sectoren. Dat toont aan hoe typisch deze beweging is: in een ‘risk-on’-omgeving verliezen veiligheid en voorspelbaarheid tijdelijk aan aantrekkingskracht, terwijl de markt opnieuw op zoek gaat naar cyclische hefbomen.

Waar het verhaal begint te wringen

De timing van de vredesdeal, net voor de G7-top in Evian én net na de 80ste verjaardag van president Trump, geeft het akkoord een bijkomende lading. Voor Washington is dit een kans om het initiatief naar zich toe te trekken en met een zichtbaar resultaat aan tafel te verschijnen. Maar precies daar wringt het. De vredesdeal is voorlopig, de tekst is niet uitgewerkt en de moeilijkste dossiers, zoals nucleaire beperkingen, inspecties en de duurzaamheid van de heropening van Hormuz, blijven open.

Bovendien stonden de Europese bondgenoten grotendeels aan de zijlijn van zowel de militaire als de diplomatieke fase. Dat maakt de internationale consensus dun. Daarnaast weegt ook de oorlog in Oekraïne zwaar op deze top, nu Rusland opnieuw harder uithaalt richting Kiev. De G7 krijgt dus niet één crisis op het bord, maar meerdere tegelijk.

‘The saga continues…’

De huidige vredesdeal brengt zonder twijfel opluchting. Lagere olieprijzen, herstellende markten en een afnemende inflatiedruk ondersteunen het economische scenario op korte termijn. Maar dit voelt nog niet aan als de finale, eerder als een nieuw hoofdstuk in een conflict dat al te veel wendingen kende.

Voor beleggers blijft de les dezelfde: niet overreageren op de eerste opluchtingsrally, maar vasthouden aan strategie, diversificatie en discipline. De markten mogen dan wel vooruitlopen op een happy end, we wachten best af tot beide partijen effectief met de balpen in de hand opdagen in Genève aanstaande vrijdag. Met andere woorden: de verhaallijn blijft onzeker en het einde is nog niet geschreven.