Iran-deal geeft Europese obligaties een voorzichtige wind in de zeilen

Minder inflatiedruk, een rustiger vaarwater

De heropening van de Straat van Hormuz neemt een belangrijk risico weg dat de energiemarkten en de inflatievooruitzichten wekenlang tegen de stroom in had laten varen. Het resultaat is duidelijk af te lezen op het kompas: de olieprijs (Brent) is fors gecorrigeerd, van een piek van ongeveer 126,41 dollar per vat naar ongeveer 72 dollar maandagmiddag.

Die daling is meer dan een voetnoot voor automobilisten. Lagere energieprijzen kalmeren de tweede-ronde-effecten op de inflatie, en dat is precies de bries die de obligatiemarkten nodig hadden om weer vaart te maken. Europese staatsobligatierentes zijn sindsdien over de hele linie gaan dalen, met een daling van 0,6 tot 0,7 procentpunt op de 10-jaarsrente sinds de piek eind februari, met een dieptepunt tussen maart en mei. Kredietspreads volgden diezelfde koers: ook zij liepen terug naarmate de geopolitieke onzekerheid wegebde.

Deze evolutie houdt onze koers vast dat de ECB haar depositorente tegen het einde van het jaar naar 2,25% zal loodsen. Voor beleggers in eurogenoteerde obligaties betekent dit gunstiger vaarwater: het renterisico op kwaliteitsvolle obligaties neemt af naarmate de centrale bank dichter het einde van haar verkrappingscyclus komt.

Ook de VS vaart mee, maar op een andere koers

Aan de andere kant van de oceaan is het beeld minder eenduidig. Amerikaanse Treasury-rentes zijn weliswaar ook gezakt, maar de Amerikaanse investment-grade kredietspreads liggen intussen dicht bij historische dieptepunten. Bedrijfsobligaties van hoge kwaliteit presteerden sinds het begin van het jaar opmerkelijk stabiel, met een rendement van ongeveer 5% en een spread van slechts 0,9 procentpunt tussen BBB-obligaties en Treasuries, nauwer dan begin januari.

Die combinatie van hoge absolute rendementen en krappe spreads doet ons de zeilen bijstellen. We verhogen ons 12-maands rentedoel voor de Amerikaanse 10-jaarsrente naar 4,50%, wat betekent dat we voorzichtiger worden op Amerikaanse staatsobligaties met een looptijd van ongeveer vijf jaar. Amerikaanse investment-grade bedrijfsobligaties met een rendement van 4,4% ogen op het eerste gezicht aanlokkelijk, maar de krappe spread van 0,9% laat weinig ruimte om nog bij te sturen richting extra meerwaarde.

Koers houden in de portefeuille

Voor de eurozone blijven we neutraal op staatsobligaties, met een voorkeur voor looptijden tussen 7 en 10 jaar, terwijl we Britse staatsobligaties downgraden van positief naar neutraal. Het is een lichte koerswijziging, geen halve wending. Op het vlak van bedrijfsobligaties kiezen we voor EUR- investment-grade papier boven Amerikaans IG-krediet, net omwille van die aantrekkelijkere waardering aan deze kant van de plas.

De les van de voorbije weken is dat geopolitieke risico’s snel kunnen omslaan van hoge golven naar een kalme zee door de geopolitieke ontwikkelingen. De afgenomen spanningen in het Midden-Oosten zorgden voor een daling van de risicopremies, wat vooral zichtbaar was op de obligatiemarkten. Voor beleggers in Europese kwaliteitsobligaties blijft de combinatie van dalende inflatieverwachtingen en een Europese Centrale Bank die het einde van haar rentecyclus lijkt te naderen een ondersteunende wind in de zeilen. Tegelijk is enige voorzichtigheid aangewezen. De huidige wapenstilstand rond Hormuz is eerder een tijdelijke dan een duurzame oplossing, waardoor een deel van de geopolitieke onzekerheid behouden blijft. Het tij kan dus snel weer keren.