Beurzen in zomerse stemming

Nieuwe beursrecords

Terwijl de aandelenmarkten in juni en juli wat consolideerden met correctie in het Tech/AI-segment en rotatie naar meer traditionele sectoren, schoten zowel de Amerikaanse als Europese beurzen sinds eind juli in een mid-zomerrally waarbij meerdere indices doorstootten naar nieuwe records. De Europese beurzen wonnen vorige week gemiddeld zo’n 2%, de Amerikaanse S&P500 3,5% en de groeibeurs Nasdaq zelfs 5%. Zowel de Europese als de Amerikaanse aandelenmarkten noteren intussen op zo’n 12 à 13% winst sinds jaarbegin. Qua sectoren trokken vooral technologie en groeiwaarden de kar, terwijl ook de financiële, industriële en materialensectoren goed presteerden. Op de grondstoffenmarkten merkten we een opvallende comeback van goud en zilver, terwijl koper naar een nieuw record steeg. 
Belangrijke recente drijfveren waren de veerkrachtige economische indicatoren, nog sterker dan verwachte winstgroei en een lichte terugval van de obligatierentes (-8bp) door hoop op een Hormuz-deal en bijgevolg terugvallende olieprijzen (-8%) en inflatieverwachtingen. 

Hormuz-heropening blijft onduidelijk

Wat de Straat van Hormuz betreft, blijft de situatie nog zeer onduidelijk en onstabiel. Donald Trump kondigde weer meermaals aan dicht bij een akkoord te staan met Iran, maar dat werd door het Iraanse regime steevast ontkend. Wel heeft Iran intussen een akkoord gesloten met Oman over een gemeenschappelijke controle over de Straat van Hormuz. Daarbij is afgesproken dat schepen de Perzische Golf binnenvaren via een door Iran gecontroleerde corridor en buitenvaren via Omaanse wateren. Maar met dit akkoord lijkt de cruciale Straat niet volledig heropend. Teheran wil Amerikaanse, Israëlische en andere vijandige schepen verbieden en eist voor de wel toegelaten schepen doorvaartrechten van 5% tot 7% van de waarde van lading, voorwaarden die door Washington worden afgewezen. Wat betreft eventuele onderhandelingen of akkoorden met de VS, blijft Iran als voorwaarden herhalen dat dan alle sancties moeten worden opgeheven en alle aangerichte schade moet worden vergoed. Dus we lijken nog ver van een volledig akkoord, en allicht was de marktperceptie hier vorige week wat te optimistisch over. 

Meevallende macro-economische indicatoren

Ondertussen blijken zowel de Amerikaanse als de Europese economie in recente maanden vrij resistent voor de militaire dreigingen, aanvoerdisruptie en hoge olieprijzen. In de eurozone verbeterde de samengestelde PMI-indicator (ondernemersvertrouwen) van 50 in juni naar 52 in juli, het hoogste niveau in acht maanden. Vooral in de industrie en bouwsector zien we wat tekenen van opleving. En de Amerikaanse ISM voor de industrie steeg zelfs tot 55,6, het hoogste peil sinds mei 2022, terwijl de indicator voor de diensten stabiel bleef op een behoorlijke 54. De industriële activiteit wordt onder meer gestimuleerd door de hoge investeringen in datacenters en energievoorziening. 

Terwijl afkoelende jobmarkt niet aanzet tot spoedige renteverhoging

Maar de Amerikaanse arbeidsmarkt geeft een minder rooskleurig beeld. Terwijl voor de maand juli op een jobcreatie van 83.000 werd gerekend, bleken vorige maand 23.000 jobs verloren gegaan. En ook de cijfers voor mei en juni werden in totaal met 100.000 neerwaarts bijgesteld. Vooral in de publieke sector en diensten blijken wel wat jobs geschrapt te worden. Gevolg van besparingen en AI-productiviteitswinst. Maar merkwaardig genoeg is de werkloosheidsgraad toch licht gedaald van 4,2 naar 4,1%. Dit door een afname van de actieve bevolking vermits de arbeidsparticipatiegraad is teruggevallen tot 61,4%. Ook de gemiddelde loonstijging daalde van 3,5% naar 3,2%. Bijgevolg geeft dit jobrapport de Fed geen argument om de rente te verhogen. Als nu ook de andere inflatiecomponenten zoals olieprijs dit maar niet doen. 

Historisch hoge winstgroei vormt de voornaamste drijfveer

Misschien hebt u zich al eens de vraag stelt waarom de beurzen records breken in deze periode van geopolitieke spanningen, hoge inflatie en stijgende rentetrend. Welnu de belangrijkste drijfveer voor aandelenkoersen is nog steeds de winstgroei. En wat dat betreft merken we een overzicht van positieve verrassingen en zelfs historisch hoge winstgroei. In de VS klopten tot nu toe 86% van de bedrijven de winstverwachtingen en viel de gemiddelde winstgroei bijna dubbel zo hoog uit dan de al hoge verwachtingen, weliswaar soms gedreven door uitzonderlijke elementen. Maar ook in Europa lijkt de winstgroei duidelijk aan te trekken. Heel wat bedrijven profiteren immers van de gigantische AI-investeringen en gerelateerde infrastructuur- energiebehoeften. Bovendien genieten ze hierdoor, maar ook soms door de aanvoerdisruptie uit de Perzische Golf, over een goede prijszettingsmacht, wat samen met verbeterende capaciteitsbezetting de marges opdrijft.  
De koersreacties op individuele winstpublicaties zijn wel soms heel heftig en niet altijd in lijn met de mate van winstovertreffing. Soms wordt een beter dan verwachte winstpublicatie, na een voorheen forse koersstijging, aangegrepen als aanleiding om winst te nemen. Voor beleggers blijft selectiviteit daarom essentieel: kwaliteit, zichtbare winstgroei, solide balansen en redelijke waarderingen verdienen de voorkeur boven blinde achtervolging van momentum.