Iran, IT optimisme en industrieel beleid

Fantastische Iran-deal take 332

We lijken nog maar eens op weg naar de fantastische, historische deal omtrent Iran waar Donald Trump al weken over tweet, tussen wat dreigementen met totale vernietiging natuurlijk door. Maar deze keer was het zowaar Iran dat aangaf dat het water tussen beide naties wat minder diep wordt. Ook minister van buitenlandse zaken Rubio gaf signalen in dezelfde richting. We hebben dit natuurlijk de laatste tijd wel eens vaker gehoord. Bovendien is er nog geen duidelijkheid over het Iraanse Uranium of hoe het verkeer in de Straat van Hormuz in de toekomst er zal uitzien. Over dit laatste punt praat Iran nu klaarblijkelijk met Oman over een mogelijke tolheffing. Dat moet de rest van de wereld nu toch niet meteen laten dansen van vreugde. Desalniettemin ging de olieprijs lager en zetten de aandelenmarkten in Verenigde Staten een licht verlies om in winst.

Het lijkt er op dat de aandelenmarkten, ondanks de inflatievrees en de stijgende rente gewoon niet lager kunnen zolang de deal niet is aangekondigd.. De beren ( als er daar nog van in leven zouden zijn) zijn doodsbang van een deal. En de dagelijkse aankondiging dat die er aankomt maakt dat ze machteloos staan. Dus blijven we in de logica van af en toe een iets hogere olieprijs, wat druk op de aandelenmarkten, gevolgd door een aankondiging en een euforische rally.

De proof of the pudding zal komen op het moment dat de deal er uiteindelijk is. Dan zal de vraag zijn hoe die er uit ziet, hoe permanent die is en wat de markten er uiteindelijk mee zullen doen. Want het is duidelijk dat de inflatie snel oploopt. En het in niet alleen de headline inflatie maar ook de kerninflatie van de PCE deflator ( uitgezuiverd van de volatiele voedsel en energie componenten) die in de Verenigde Staten met 3,2% ver boven de doelstellingen blijft. We zien hier prijsdruk in diensten, shelter ( onderkomen), gezondheidszorg, verzekeringen en nog veel andere meer permante onderdelen van de inflatie index.

Lauwe reactie op de Nvidia cijfers

Je kan geloven dat de hele AI-revolutie dermate deflatoir zal zijn dat de inflatie wegsmelt zoals sneeuw voor de zon. Time will tell. Ondertussen blijven de resultaten van de bedrijven gelinkt aan AI zoals Nvdia bijzonder sterk. En dat helpt ook de Amerikaanse groei. Gisteren kregen we een cijfer van de Amerikaanse nijverheid ( manufacturing) dat bijzonder sterk was. De zwakte in andere segmenten van de economie worden dus nog ruimschoots gecompenseerd door de gigantische investeringen in AI. En als we de commentaren van Nvdia mogen geloven zijn we hier nog niet aan het einde van de rit. Nvidia en het AI complex konden echter niet echt profiteren van de sterke cijfers.

Amerikaans Industrieel beleid gaat verder.

IBM liet dat echter geenszins aan zijn hart komen. De beurskoers van Big Blue profiteerde van de aankondiging dat de Amerikaanse overheid het bedrijf USD 1 miljard gaat toestoppen om een chip fabriek te bouwen, op Amerikaans grondgebied wel te verstaan. Dit kadert in het Amerikaanse industriële beleid waarbij er wordt geprobeerd om minder afhankelijk te zijn van het buitenland, in dit geval van Taiwan voor kritische bouwstenen van de industrie. Eerder was Intel al een gelukkige ontvanger van de Amerikaanse overheidssteun. Dat legde de beurskoers geen windeieren. Het stopt natuurlijk niet met strategische technologie. Ook zeldzame aardmetalen en grondstoffen bedrijven konden al genieten van de hulp van Uncle Sam. Dit wordt meer en meer de nieuwe realiteit vanuit de Verenigde Staten en ook China om actief de eigen industrie te ondersteunen. Dit wil niet zeggen dat de vrije markt dood is maar toch dat hij er een heel stuk anders uitziet. Iets waar we in Europa misschien toch ook eens over moeten nadenken.