The empire strikes back

Wall Street sluipt dichterbij

Toegegeven, uitgedrukt in euro staat de Amerikaanse big cap-index S&P 500 dit jaar nog steeds in het rood. Maar toch lijkt hij op kousenvoeten bezig het gat dicht te rijden ten opzichte van de Stoxx Europe 600-index. Die doet het nu 12% beter dan zijn Amerikaanse collega. Maar begin mei was dat nog 17%.  En er is nog iets: terwijl de Europese beursindex moeite heeft om zijn recordniveau van begin maart te evenaren, sluipt de S&P 500 almaar omhoog.

Het discours verbetert

Het discours rond de Amerikaanse big caps (de grote Amerikaanse beursbedrijven) is aan het veranderen. Een paar maanden geleden leefde vooral de vrees dat deze exportgerichte multinationals in het heetst van de tarievenoorlog geconfronteerd zouden worden met allerlei nare tegenmaatregelen.

Sommige landen zoals Canada en China hebben inderdaad schikkingen in die zin getroffen. Maar heel veel anderen ondergaan tot nu toe gedwee het door de Trump-regering geïnitieerde tarievengeweld. Wat de  Amerikaanse exporteurs goed uitkomt. Bovendien kunnen ze door de fors gedaalde dollar makkelijker concurreren op de wereldmarkten. Het in waarde gedaalde  groene biljet zorgt er ook voor dat de winst die ze daar in andere munten maken, eenmaal omgezet in dollar, er eens zo mooi uitziet. Op het thuisfront profiteren ze ondertussen van de Big Beautiful Bill, die onder meer een fiscaal gunstregime voorziet voor investeringen en uitgaven in R&D. Da’s mooi meegenomen voor  techreuzen zoals Apple en Meta, die hier zwaar op inzetten

Betalen de kleine bedrijven het gelag?

Voor de kleinere Amerikaanse bedrijven, die zich richten tot de Amerikaanse consument, lijken de vooruitzichten eerder te versomberen. Er zit craquelure op het glanzende plaatje van een weerbare Amerikaanse economie. Het laatste arbeidsrapport viel stevig tegen, en steeds meer mensen hebben problemen om hun kredietkaartschulden, auto- en studentenleningen correct terug te betalen. 

De importtarieven mogen dan wel de staatskas spekken, voor de Amerikaanse importeurs en consumenten kan je ze vergelijken met een extra belasting van ruwweg 500 miljard USD. En die factuur wordt wat de consument betreft niet geheel gecompenseerd door de belastingvoordelen die ook hij uit de Big Beautiful Bill put. Kortom, de Amerikaanse consumentenmarkt staat onder druk, wat slecht nieuws betekent voor al wie ervan moet leven. Het helpt verklaren waarom de Russell 2000 index, die de kleinere Amerikaanse aandelen volgt, dit jaar zo’n 8% achterloopt op de big cap index S&P 500.

Tot spijt van velen…

De tarievenoorlog is nog niet voorbij. India kreeg de voorbije week een extra 25% aan de broek omwille van zijn handelsrelaties met Rusland. Ook loopt  Trump nog steeds met plannen rond om zware importtaksen te heffen op onder meer halfgeleiders en farmaceutische producten.  Die laatste zijn zeer belangrijk in de Europese export. Zo voerde de Europese Unie vorig jaar voor zo’n 113 miljard USD van deze producten uit naar de VS. Los van de vraag welke medicijnen nu precies onder de heffingen zouden vallen en welke niet, is het duidelijk dat een wijziging op dit terrein een potentieel stevige impact kan hebben op de betrokken bedrijven. 

De deal tussen Europa en Amerika bevat een aantal clausules rond energie-aankopen waarvan experts betwijfelen of Europa ze ooit hard zal kunnen maken. Wanneer Europa hier in gebreke blijft, geeft het de tegenpartij (in casu de VS) een alibi om terug te komen op de gemaakte afspraken. Samengevat: de deals en de eenzijdig door de VS administratie afgekondigde tarieven mogen misschien de schijn van duidelijkheid creëren, in de praktijk blijft de situatie hoogst onstabiel. De beurzen gaan er vanuit dat Trump als het moet wel water bij zijn wijn zal doen. Maar ondertussen worden we wel al geconfronteerd met fors opgetrokken tariefmuren waarvan de economische impact ons pas de volgende maanden duidelijk zal worden. 

Naast de Amerikaanse inflatiecijfers die er morgen aan komen, is het deze week vooral uitkijken naar het topoverleg over Oekraïne dat vrijdag in Alaska plaatsvindt. Mocht dit resulteren in een stap naar duurzame vrede, dan zal dit een opsteker zijn voor ons allemaal en ook voor de financiële markten van het fel belaagde oude continent.