Touwtrekken om de olieprijs

Stijgende olieprijs zet de aandelenmarkten onder druk

De olieprijs ging na een rustige dag op woensdag, gisteren weer de hoogte in. Dit maakte ook dat de dollar verstevigde en de aandelenmarkten het moeilijk hadden. Dit is de logica waar de markten zich vandaag in bevinden. Daarbij valt het ook op, daar waar sinds het begin van het jaar technologie het relatief moeilijk had tegen de rest van de markt, de grote technologiewaarden vandaag eerder als een veilige haven fungeren. Dat is op zich niet zo bizar. Want het gaat om bedrijven met sterke balansen en cashflow waarvan investeerders de relatieve veiligheid opzoeken.

Iran en de Verenigde Staten touwtrekken om de richting

De strategie van de Iran en de Verenigde Staten is duidelijk. De Iraanse machthebbers hebben begrepen dat ze een open oorlog tegen de Verenigde Staten waarschijnlijk niet kunnen winnen. Daarom proberen ze het conflict zoveel mogelijk te laten aanslepen, gedoseerd te reageren en vooral bij iedere aanval of andere actie zoals de blokkering van de Straat Van Hormuz de olieprijs de hoogte in te duwen. Tijd speelt immers in het voordeel van Iran. In de Verenigde Staten is er weinig enthousiasme over het conflict in Iran. En als het vanuit Amerikaans perspectief wat begint tegen te vallen of te lang begint te duren zal dat enthousiasme alleen maar afnemen. Bovendien kan Donald Trump een stijgende olieprijs die de inflatie aanwakkert missen als kiespijn in de aanloop naar de Midterm verkiezingen in november. Inflatie is daar een zeer belangrijk thema. Dus waar Iran de olieprijs zo snel mogelijk zo hoog mogelijk wil, geeft de Amerikaanse regering op alle mogelijke manieren tegengas. Er was al het initiatief om olietankers die door de straat van Hormuz gaan te verzekeren met Amerikaanse overheidssteun en de boodschap dat desnoods Amerikaanse oorlogsschepen olietankers zouden escorteren.   Toen dat niet onmiddellijk hielp werd gisteren het idee geopperd om het Amerikaanse Ministerie van financiën te laten interveniëren op de olieprijs en/of extra aanbod te halen uit de Amerikaanse strategische oliereserves. De logica is duidelijk. Iran en de Verenigde Staten touwtrekken om de olieprijs. En de aandelenmarkten bewegen mee op het ritme.

China wordt meer en meer geïmpacteerd

Alhoewel China op dit moment zeer terughoudend is in zijn commentaren, ondervindt het land wel degelijk impact van wat er in het Midden-Oosten gebeurt. En dit moeten we duidelijk in een breder kader zien. China heeft zich in vele zeldzame aardmetalen en andere kritische mineralen een dominante positie verworven. Een positie die het land strategisch zeer slim uitspeelt in zijn onderhandelingen met de Verenigde Staten. Er is echter één grondstof, waarschijnlijk de belangrijkste, waar de Verenigde Staten die dominante positie hebben: olie.

Niet alleen is het land een netto exporteur, maar ze zijn er bovendien ook in geslaagd om de toevoer van olie vanuit Venezuela naar China quasi af te sluiten. Nu dreigt hetzelfde te gebeuren met Iran, waarvan het grootste deel van de olie-uitvoer ook naar China gaat. Dit alles om nog maar eens aan te geven dat de grondstoffen meer en meer een strategisch wapen worden in het conflict tussen ’s werelds twee grootste economieën. En dat in afgeleide orde alle landen die een beetje verstandig bezig zijn, ook bezig zijn met hun grondstoffen onafhankelijkheid. Dit blijft de moleculen en atomen van de fysische wereld op de radar van de investeerders zetten. Voor wie er nog niet van overtuigd was: dit is de grootste stierenmarkt in grondstoffen die de wereld ooit heeft gekend. En die is nog lang niet afgelopen, integendeel…

Elke dag vindt u onze marktanalyses op de site 'MyExperts' onder 'Markten', of in uw mailbox via de dagelijkse nieuwsbrief van MyExperts.