Very optimistic V

Ineens allemaal goed nieuws

Het blijft fascinerend en tegelijkertijd beangstigend om naar te kijken en te luisteren: de retoriek die uit het Witte Huis komt. Donald Trump is sinds dinsdag extreem optimistisch dat hij een goede deal zal kunnen maken met het “nieuwe” regime van Iran dat volgens hem een stuk redelijker is dan de vorige twee. Als we het zo horen, willen ze graag herstelbetalingen, een permanente tol in de Straat van Hormuz, nog steeds een verrijkingsprogramma voor uranium, om maar een paar van hun zogenaamde 10 puntenplan te noemen. Ondertussen is diezelfde Straat van Hormuz nog altijd niet open. Mogelijk vertellen ze zaterdag in Islamabad iets totaal anders. Maar als aandachtig toeschouwer kan je alleen maar vaststellen dat wat de twee kanten zeggen, op zijn zachts gezegd wel wat uit elkaar ligt. Gisteren kwam wel het nieuws dat Israël en Libanon rechtstreeks gaan praten, wat door de aandelenmarkten zeer positief onthaald werd. Want de houding van Israël in het hele staakt het vuren verhaal is ook niet meteen duidelijk.

Dezelfde V als april vorig jaar

Maar dit alles neemt niet weg dat de beurzen sinds de aankondiging van de wapenstilstand op dinsdag omhooggeschoten zijn. En er was bovendien al de anticipatie er op, want de Amerikaanse beurzen lieten nu al 7 winstsessies na elkaar optekenen, de langste positieve reeks sinds september vorig jaar. De vergelijking die iedereen nu maakt, en ook op zat te wachten, was die met het V-herstel van april vorig jaar, na Liberation Day. Ook toen gingen de markten eerst, veel meer uitgesproken dan nu, omlaag, om bij de 180 graden draai van Donald Trump al even snel en hard omhoog te gaan. Anders gezegd, iedereen zat te wachten op eenzelfde draai van de Amerikaanse president. 

Deze keer is het verhaal echter ingewikkelder. Want nu beslist niet alleen hij over de afloop. Iran heeft erg goed begrepen dat ze met de Straat van Hormuz en dreiging met verdere escalatie een stevige troef in handen hebben. Om het in poker termen te zeggen: “they called his bluff”. En dat maakt wat er nu komt complexer. Ofwel gaan de Amerikanen akkoord met een “deal” die waarschijnlijk moeilijk is om te verkopen. Ofwel gaan na de onderhandelingen die niet brengen wat iedereen ervan verwacht, de wapens opnieuw spreken. Dan krijgen we ongetwijfeld weer volatiliteit op de markten. 
We staan volledig achter de visie dat geopolitieke problemen steevast mooie lange termijn koopopportuniteiten zijn. Maar hier denken we toch dat we kijken naar een zeer optimistische kijk van Madame Market op de realiteit. Het kan, en we hopen het, dat alles inderdaad loopt zoals die optimistische visie voorstelt. Er blijft echter kans op ontgoocheling. Een neutrale houding op de aandelenmarkten is op dit moment dan ook aan te raden.
 

Grondstoffen en technologie in een gefragmenteerde wereld?

De wapenstilstand is dus een feit. Donald Trump had zich in zijn retoriek en gebruikelijke stijl dermate vastgereden in het zand van het Midden-Oosten dat er een goed bedoelde of geënsceneerde reddingsboei van Pakistan nodig was om te landen op de plaats die voor beide partijen het meest wenselijk was: toch maar niet alle infrastructuur in het Midden-Oosten vernietigen. 

Los van het hopelijk verminderen van het menselijke lijden blijven heel wat vragen. Eerst hoe duurzaam of broos het allemaal is, hoe de gouden eeuw voor het Midden-Oosten die de Amerikaanse president heeft aangekondigd er zal uitzien en wat de uiteindelijke impact op de wereldeconomie zal zijn. En niet in het minst hoe het “beheer” van de Straat van Hormuz eruit zal zien.

Wat we voor de langere termijn vanuit strategisch perspectief meenemen is dat we meer dan ooit in een gefragmenteerde multipolaire wereld leven. Het is duidelijk dat nadat drones en nieuwe technologieën hun opwachting hebben gemaakt op het slagveld, de logica van een militair conflict zelf is veranderd. Net als toen kanonnen en buskruit verschenen, forten minder belangrijk werden, lijken vandaag vliegdekschepen en tanks minder oppermachtig te worden. 

Wat we de afgelopen weken in Iran en de afgelopen jaren in Oekraïne hebben gezien, is iets wat we asymmetrische oorlogsvoering kunnen noemen. Een kleiner en op papier minder sterk leger kan het in deze nieuwe wereldorde langer volhouden tegen een machtigere tegenstander dan voor mogelijk werd gehouden. 

Dit draagt bij tot een meer gefragmenteerde complexe en volatiele wereld. Een wereld waarin technologie en toegang tot energie en grondstoffen meer dan ooit strategisch zullen worden. Daarin liggen meer dan ooit gigantische investeringsopportuniteiten. Technologie blijft een no-brainer in elke portefeuille. Daarnaast is en blijft dit de grootste stierenmarkt in grondstoffen in de wereldgeschiedenis. Dit verandert niet als de olieprijs een paar dagen op rij daalt.

Elke dag vindt u onze marktanalyses op de site 'MyExperts' onder 'Markten', of in uw mailbox via de dagelijkse nieuwsbrief van MyExperts.

NL Bron: Factset