De private stichting en vermogensplanning

Een private stichting is mogelijk een nuttig instrument om een belangeloos doel te dienen, zoals een kunstcollectie in stand houden. Daarnaast kan ze ook een certificeringsvehikel zijn voor de aandelen van een familiale vennootschap.

Een private stichting richt u op bij authentieke akte. Dit doet u zowel bij leven als via een testament. Wie zo’n private stichting opricht, doet dat vaak met een beperkt symbolisch kapitaal. Later vult u dan het vermogen aan via een schenking of testament. Daarvoor gelden voordelige tarieven.

Belangeloos doel

Een private stichting heeft geen aandeelhouders. Het bestuur gebeurt door een of meerdere bestuurders, die volledig discretionair moeten functioneren.

De oprichters dragen vermogen over aan de stichting. Daardoor verdwijnt dit vermogen uit hun eigen bezittingen. Een private stichting is dus geen controlestructuur om een vermogen over te dragen naar erfgenamen. Het vermogen van de stichting vormt een volledig afgescheiden geheel. Het dient uitsluitend een belangeloos doel, zoals bijvoorbeeld:

• De instandhouding van een onroerend goed of een kunstcollectie;
• het behartigen van de belangen van een (gehandicapt) kind;
• de toekenning van studietoelagen aan familieleden;
• het ondersteunen van goede doelen.

Geen vermogensvoordeel

De private stichting mag in geen geval een rechtstreeks of onrechtstreeks vermogensvoordeel toekennen aan de stichters, bestuurders of eender welke andere personen. Uitkeringen mogen alleen belastingvrij gebeuren als ze kaderen in de verwezenlijking van het belangeloos doel. Twee voorwaarden zijn daarbij heel belangrijk:

• Het bestuur van de stichting moet volledig vrij zijn om te bepalen wanneer er uitkeringen plaatsvinden, en hoe groot die zijn.
• De formulering van het belangeloos doel mag niet tot gevolg hebben dat de uitkeringen een zuivere vermogensoverdracht zijn van de stichter naar zijn erfgenamen, om zo de schenk- of erfbelasting te omzeilen.

Verschuldigde belastingen

De stichting is gedurende haar bestaan onderworpen aan de rechtspersonenbelasting, als ze zich louter beperkt tot het beheer van haar vermogen. Er is verder ook een ‘taks tot vergoeding der successierechten’ verschuldigd. Deze jaarlijkse taks compenseert het feit dat een stichting in theorie generaties lang kan blijven bestaan. Daarbij loopt de fiscus herhaaldelijk erfbelasting mis. Die bedraagt 0,17%. De fiscus berekent ze telkens op 1 januari, over het gehele vermogen van de stichting.

De private stichting als certificeringsvehikel

Zoals hierboven vermeld, is een private stichting ook te gebruiken als certificeringsvehikel. Certificering vindt vaak plaats met de aandelen van een familiale vennootschap. De aandeelhouder draagt zijn aandelen over aan de stichting. Hij of zij krijgt in ruil daarvoor certificaten. Die mag de aandeelhouder verspreiden onder familieleden, inclusief zij die niet (meer) betrokken zijn bij de werking van de vennootschap.

Op die manier komt er een splitsing tussen de economische rechten en de juridische zeggenschap. De private stichting zal op de algemene vergadering van de familiale vennootschap stemmen. Dit laat toe om de leiding van de vennootschap in handen te geven van welbepaalde familieleden.

Doorstortingsplicht

Keert de familiale vennootschap dividenden, kapitaalverminderingen of liquidatiesaldi uit, dan is de private stichting verplicht om deze bedragen door te storten naar de certificaathouders. Met deze techniek garandeert u de continuïteit van een onderneming. Tegelijk verzekert u een gelijke financiële behandeling van de erfgenamen.

Contacteer uw relatiebeheerder voor meer informatie.