Staakt-het-vuren aan diggelen

Beurzen moeten wat terrein prijsgeven na recente recordrally

Na de stevige herstelrally sinds het dieptepunt van eind maart, met recent ook nieuwe records voor de Europese beurzen, corrigeerde de Stoxx Europe 600 gisteren met -2,5% en de S&P500 met -0,3%. Naast het enthousiasme rond AI, was de sterke beursprestatie van de jongste maanden vooral gedreven door hoop op een Iran-deal en de uiteindelijke heropening van Hormuz. Dat deed ook de olieprijzen terugvallen tot het niveau van voor de Iran-oorlog (-40% t.o.v. de piek) en luwde de inflatie- en rentevrees.

Twijfels over Hormuz-scenario

Het was dan ook niet verwonderlijk dat de markten gisteren vrij zenuwachtig reageerden op de heropflakkering van het militair geweld tussen de VS en Iran en de uitspraak van president Trump dat het staakt-het-vuren wat hem betreft voorbij is. Het Amerikaanse leger had de voorgaande nacht opnieuw luchtaanvallen uitgevoerd op Iran, nadat Iran de voorbije dagen 3 tankers had beschoten die door de Straat van Hormuz voeren langs de kust van Oman. Omdat Iran de controle claimt over de Straat van Hormuz, eist het regime dat schepen langs de Iraanse kant van de Straat passeren en niet langs de kant van Oman, mogelijks met de bedoeling om een tol te kunnen heffen. Als gevolg van die nieuwe strubbelingen en de hernieuwde boycot op de Iraanse olie-export, schoot de Brent-olieprijs 7% hoger tot 78 USD. Vermits dat ook de inflatievrees terug aanjaagt, stegen de obligatierentes met zo’n 10 bps en daalden de aandelenmarkten.

Blufpoker en gebalde vuist met oog op onderhandelingspositie? 

Ondanks de heropflakkering van het militair geweld en uitspraken van beide kampen dat onderhandelen in deze context nog weinig zin heeft, gaan de gesprekken over een definitieve vredesdeal voorlopig nog door. Beide partijen zouden veel te verliezen hebben bij een nieuwe escalatie. Voor Iran is zijn olie-export heel belangrijk. En Trump wil allicht de olieprijzen niet opnieuw zien oplopen in het huidige “driving season” en met het oog op de midterm-verkiezingen in november.

Olieprijs was allicht wat te snel vooruitgelopen op de normalisering van het aanbod

Een beperkte stijging van de olieprijzen is niet onlogisch, gelet op het feit dat de markten mogelijk te optimistisch waren over een snelle en volledige normalisering van de wereldwijde oliebevoorrading. Na de terugval van een piek rond 120 USD tot het recente dieptepunt van 70 USD, zien we de Brent-prijs op korte termijn terugkeren naar 80 à 85 USD. Daarbij zou er een risicopremie ingecalculeerd zijn voor de dreiging van nieuwe aanbodverstoringen zolang er geen definitieve vredesdeal is met Iran. Maar dat zou nog steeds behoorlijk lager zijn dan de piekniveaus van maart-mei. Het is ook enigszins geruststellend dat er na 4 maanden van aanvoerdisruptie geen echte schaarste is gebleken, mede door de gedeeltelijke transit door Hormuz, de alternatieve routes via pijpleidingen, comfortabele voorraden en aanzienlijk verhoogde olieproductie in landen buiten de Perzische Golf. 

Regelmatige sectorrotaties

Na forse koersbewegingen in een bepaalde richting volgt vaak een correctie, deze keer niet alleen bij de olieprijzen, die de voorbije maanden fors daalden, maar ook bij de beurzen, die recent behoorlijk gestegen waren, met AI-gerelateerde aandelen in het bijzonder. Een opvallende vaststelling is dat dergelijke correcties in het huidige marktklimaat meestal kortstondig zijn. Bovendien worden dalingen in het ene thema vaak gecompenseerd door rotaties naar andere sectoren of thema’s. Dit benadrukt opnieuw het belang van gediversifieerd beleggen.