Waarom het gewicht ertoe doet

Dezelfde bedrijven, een ander gewicht

De S&P 500 is één van de meest gevolgde aandelenindexen ter wereld en omvat de 500 grootste beursgenoteerde Amerikaanse bedrijven, gerangschikt op marktkapitalisatie. Er zijn veel varianten op deze index maar in dit artikel maken we een vergelijking tussen de S&P 500 met én zonder gewogen marktkapitalisatie. De klassieke S&P 500 is gewogen op basis van marktkapitalisatie: hoe groter een bedrijf, hoe zwaarder het doorweegt in de index. In de S&P 500 Equal Weight (EW) krijgt elk van de 500 bedrijven hetzelfde gewicht. 

Het belang van het gewicht

De concentratie van de S&P 500 wordt duidelijk bij de analyse van de top 10 bedrijven. Deze vertegenwoordigen momenteel zo’n 36% van de marktkapitalisatie tegenover 23% in 2000. Deze verschuiving illustreert 2 trends. De eerste trend is de toegenomen concentratie. De index is immers afhankelijker geworden van een aantal zeer grote AI-gerelateerde techbedrijven.(bv. Microsoft, Nvidia, Amazon). De tweede trend is de sector-dominantie. De grootste sector in de S&P500 is IT (37,9%) gevolgd door Financials (12,2%) en Communication Services (9,6%), terwijl Industrials (16,8%) de grootste positie binnen de S&P 500 EW bekleed, daarna volgen respectievelijk Financials (15,8%) en IT (14,6%).

Hoe equal weight profiteert van sectorrotatie

De equal-weight benadering leidt tot structurele verschillen in sectorblootstelling en bedrijfskenmerken. Doordat elk bedrijf hetzelfde gewicht krijgt, spelen de grootste ondernemingen een minder dominante rol en krijgen ‘kleinere’ bedrijven binnen de S&P 500 meer invloed. De index heeft daardoor doorgaans een grotere blootstelling aan waarde-aandelen en dividendbetalers, terwijl de afhankelijkheid van momentum en een beperkt aantal mega-caps afneemt. Dat laatste is een interessant gegeven. Zoals in de inleiding werd vermeld presteerde in 2026 de gewogen index met 14,8% net beter dan de marktkapitaliserende index (13,3%). 
De meest voor de hand liggende verklaring is dat de Magnificent 7 dit jaar lagere winstresultaten behaalde t.o.v. de bredere index. Vandaag is het verschil relatief beperkt, maar eind juli waren er grotere verschillen zichtbaar omwille van de sell-off van chip-en AI-aandelen op dat moment. De forse daling van die beperkte groep aandelen had weinig negatieve impact op de gelijk gewogen index. Integendeel, het zorgde ervoor dat er meer geïnvesteerd werd in bedrijven. We zagen concreet een verschuiving van de megacaps die fors investeringen doen in AI, naar de bedrijven die infrastructuur leveren, ook sectoren zoals healthcare, industrials en energie deden het relatief goed. 

Wat zijn de resultaten?

Welke index presteert beter? Een pertinente vraag maar het antwoord verandert doorheen de tijd. De keuze tussen beide indexen is niet éénduidig en is immers afhankelijk van de marktomstandigheden. Het klopt dat in 2026 de S&P 500 EW een beter resultaat boekte omwille van de sectorrotatie. Zoals steeds snijdt een mes aan twee kanten en gold het omgekeerde ook op het moment dat de Magnificent 7 trade in 2022 aan vaart won. Tussen 2022 en juni 2026 was het verschil 16% in het voordeel van de klassieke S&P 500. Anderzijds presteerde de S&P 500 EW tussen 2003 en 2023 geannualiseerd 1,05% beter. 
De S&P 500 EW’s betere prestaties in 2026 zijn derhalve geen uitzondering, maar weerspiegelen een cyclisch patroon: de equal-weight-index blinkt doorgaans uit in brede markten met sectorrotatie, terwijl de traditionele S&P 500 wint tijdens periodes van megacap-dominatie. Beleggers onthouden best dat de equal-weightindex een interessante manier biedt om de afhankelijkheid van enkele dominante beursreuzen te verminderen. De keerzijde is dat beleggers mogelijk minder profiteren wanneer net die grote technologiebedrijven de markt hoger stuwen.